Oriëntatie naar kinderadoptie
Bij de oriëntatie naar kinderadoptie vanuit India begin 70-er jaren door Jean en Annie Meusen, initiatiefnemers van dit project, kwamen zij in contact met een kindertehuis in Bombay. Dit tehuis “St. Catherines Home” stond onder leiding van de Belgische zuster Anandi. Deze zuster bracht tijdens haar verlof in 1977 in België het echtpaar Meusen in contact met pater Hendriks. Deze pater was net benoemd tot Vicaris van het nieuw gevormde bisdom Baruipur in West Bengalen, in de Ganges delta. Na zijn terugkeer naar India, is er een nauw schriftelijk contact ontstaan tussen pater Hendriks, zijn bisschop Mgr. Gomez en de familie Meusen. Bij gelegenheid van een reis naar het Vaticaan in 1989, bezocht Mgr. Gomez het gezin Meusen, waar hij enkele dagen verbleef. De sociale situatie in het bisdom maakte vooral deel uit bij de gesprekken. In het bijzonder over de zeer geringe ontwikkelingsmogelijkheden van de kinderen, door gebrek aan primaire scholing.
Een helpende hand bieden aan kinderen van alle religies
In het bisdom Baruipur, een van de armste gebieden van India, leven ca. 3 miljoen mensen, waarvan zeker de helft jonger is dan 30 jaar. Een groot gedeelte van de bevolking kan lezen noch schrijven, waardoor de stimulans om onderwijs te volgen door de kinderen ontbreekt. Hoewel India de leerplicht kent, wordt hier nauwelijks controle op uitgeoefend. Ouders moeten een eigen bijdrage betalen. Het inkomen echter is zo gering, dat zij de eigen bijdrage veelal niet kunnen voldoen. De kinderen worden dan maar niet naar school gestuurd. Zij blijven verstoken van het noodzakelijke basisonderwijs. Vaak proberen de kinderen op straat kleine diensten te verrichten, om zo het gezinsbudget te vergroten. Generatie na generatie blijven daardoor op een heel laag ontwikkelingsniveau. Op eigen kracht uit deze vicieuze cirkel komen is nagenoeg onmogelijk. Veel paters en zusters van missionaire orden trachten de helpende hand te bieden aan kinderen van alle religies.
Het werven van donateurs
Mgr. Gomez vroeg de familie Meusen naar de mogelijkheden donateurs te vinden, die bereid waren de eigen bijdrage voor vier kinderen voor hun rekening te nemen. In 1989 was dit 15 gulden per maand, nu 7 euro. Door tussenkomst van vrienden en familie boden zich enkele donateurs aan. En al snel groeide het aantal donateurs. Door het uitbreiden van de steun aan kinderen, is de ondersteuning uitgebreid naar de huidige omvang.